Wojciech Gorczyca (ur. 10 lutego 1892 w Polekarcicach, pow. miechowskim, zm. po 1938) – polski rolnik, działacz społeczny i samorządowy, polityk, poseł na Sejm III i IV kadencji w II RP.
Życiorys Był synem Walentego i Marianny z domu Guzik. Ukończył gimnazjum, zdając maturę.
W czasie I wojny światowej walczył w 32 pułku piechoty armii austriackiej. W latach 1914–1915 uczył się w szkole oficerskiej, a w okresie 1915–1916 służył w plutonie miotaczy min. Został ciężko ranny i przebywał w szpitalu, w 1918 roku powrócił na front. Jesienią 1918 roku dostał się do niewoli rosyjskiej, na Syberii wstąpił do 5 Dywizji Syberyjskiej. Od listopada 1918 roku walczył ochotniczo w 5 pułku strzelców podhalańskich WP. W 1921 roku został przeniesiony do rezerwy, w marcu 1922 roku został powołany do służby czynnej w Batalionach Celnych, w kwietniu 1923 roku przeniesiono go do Straży Granicznej, później znów przeniesiony do rezerwy. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 3548. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 5 Pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu.