Benny Golson (ur. 25 stycznia 1929 w Filadelfii, zm. 21 września 2024 w Nowym Jorku) – amerykański saksofonista jazzowy (tenorowy), kompozytor i aranżer.
Życiorys Do szkoły średniej uczęszczał w Filadelfii. W szkolnej orkiestrze grał obok wielu obiecujących młodych muzyków takich jak John Coltrane, Red Garland, Jimmy Heath, Percy Heath, Philly Joe Jones i Red Rodney. Po ukończeniu w 1950 Howard University w Waszyngtonie, Golson został w Filadelfii członkiem rhythm and bluesowego zespołu, którego liderem był Bull Moose Jackson. Pianistą zespołu był w tym czasie Tadd Dameron. Golson uznał go później za jednego z muzyków, którzy wywarli duży wpływ na jego twórczość. W 1953 Golson grał razem z Dameronem, a później w zespołach prowadzonych przez Lionela Hamptona, Johnny’ego Hodgesa, Earla Bostica. W latach 1956–1958 odbył światowe tournèe z Dizzym Gillespiem.
W okresie 1958–1959 był członkiem The Jazz Messengers Arta Blakeya, z którym w 1958 nagrał album Moanin'''.