Monaster Narodzenia Matki Bożej – męski klasztor w Zahorowie w obwodzie wołyńskim Ukrainy. Założony w 1567 jako prawosławna męska wspólnota monastyczna, przyjął unię w XVIII w., w 1848 ponownie został przejęty przez mnichów prawosławnych, zaś w 1921 został zrewindykowany na rzecz Kościoła rzymskokatolickiego. Zniszczony podczas II wojny światowej. Na początku XXI w. pozostawał w ruinie z wyjątkiem jednej cerkwi, odrestaurowanej na początku lat 90. XX w.
Historia Prawosławny klasztor w Zahorowie mógł powstać jeszcze w XIII w., z inicjatywy mnichów Monasteru Kijowsko-Pieczerskiego. W 1567 prawosławny szlachcic Piotr Zahorowski i jego żona Fedora zd. Sanguszko ufundowali w Zahorowie nowe obiekty dla wspólnoty mniszej oraz przekazali jej nadania ziemskie. Antoni Mironowicz wymienia monaster w Zahorowie jako jeden z najważniejszych ośrodków prawosławnego życia mniszego na Wołyniu w XVI w. W 1664 Iwan Zahorowski odebrał klasztorowi darowane wcześniej dobra. Monaster pozostawał prawosławny do XVIII w. Podawane są różne daty jego przejścia na unię – 1703, 1709, 1719. Budynki monasterskie zostały przebudowane z funduszy hr. Dominika Czackiego. Do 1839 klasztorem administrował Zakon Bazylianów Świętego Jozafata. W 1776 klasztor zamieszkiwało jedenastu zakonników, był on siedzibą bazyliańskiego nowicjatuJ. M.