Luchino Visconti dokonał licznych donacji na rzecz cały czas wykańczanego klasztoru, który w międzyczasie został poddany rozbudowie, zaś w samym kościele klasztornym dodano kilka nowych ołtarzy.
Klasztor poświęcony Madonnie został zbudowany w środku lasu Bosco della Merlata, który był terenem znacznej aktywności przestępców, którzy w nocy 23 kwietnia 1449 r. zaatakowali i splądrowali kartuzję pozbawiając ją wszystkich kosztowności.
Po napadzie w klasztorze często gościły ważne postacie ówczesnego życia politycznego i religijnego takie jak św. Bernardyn ze Sieny, św. Karol Boromeusz czy król hiszpański Filip IV. Klasztor cieszył się dużą popularnością do momentu jego zniesienia w 1779 r. Podczas wojen napoleońskich klasztor pełnił funkcję koszar dla wojsk francuskich; po restauracji władzy austriackiej budynki przywrócono do celów kultu religijnego. W XIX w. w klasztorze złożył wizytę Lord Byron, na którym ogromne wrażenie wywarły freski, o których poeta rozpisywał się w jednym ze swoich listów.