USS Sealion (SS-315) – zbudowany w stoczni Electric Boat amerykański okręt podwodny typu Balao, podstawowej obok jednostek typu Gato serii amerykańskich okrętów podwodnych w czasie drugiej wojny światowej. Jak inne jednostki swojego typu, został zaprojektowany w konstrukcji częściowo dwukadłubowej, otrzymał kadłub sztywny ze stali o zwiększonej ciągliwości i wytrzymałości celem zwiększenia testowej głębokości zanurzenia do 400 stóp (122 metry). Uzbrojony był w 24 torpedy Mark XIV i Mark 18 wystrzeliwane z sześciu wyrzutni torpedowych na dziobie oraz czterech wyrzutni rufowych. Układ napędowy tych okrętów stanowiły cztery generatory elektryczne Diesla oraz cztery silniki elektryczne o mocy 2740 shp, napędzające dwa wały napędowe ze śrubami.
W trakcie II wojny światowej brał udział w wojnie podwodnej na Pacyfiku.
Zatopienie pancernika „Kongō” Podczas trzeciego patrolu bojowego pod dowództwem komandora podporucznika Eli Thomasa Reicha, na który USS „Sealion” wypłynął 31 października 1944 z bazy w Pearl Harbor skierował się na Morze Wschodniochińskie i 21 listopada znalazł się u północnego wylotu Cieśniny Tajwańskiej, kiedy po północy na ekranie radaru pojawiły się trzy echa odległe o około 20 Mm.