Catulle Mendès (ur. 22 maja 1841 w Bordeaux, zm. 7 lutego 1909 w Saint-Germain-en-Laye) – francuski poeta, dramaturg, powieściopisarz i intelektualista; przedstawiciel parnasizmu.

Życiorys W młodości mieszkał w Tuluzie. W 1859 przeniósł się do Paryża, by zaangażować się w życie literackie. Założył czasopisma La Revue fantaisiste oraz Le Parnasse contemporain, w których opublikowano dzieła poetów tworzących w tamtym okresie.

Ważniejsze prace Zbiory poezji Philoméla (1863) Poésies, première série (1876), zawiera większość jego wczesnych wierszy Soirs moroses, Contes épiques, Philoméla, etc.; Poésies (7 vols., 1885), nowe wydanie znacznie powiększone Les Poésies de Catulle Mendès (3 tomy, 1892) La Grive des vignes (1895)

Utwory sceniczne La Part du roi (1872), komedia jednoaktowa Les Frères d'armes (1873), dramat Justice (1877), w 3 aktach, przez część krytyków uważna za pochwałę samobójstwa Le Capitaine Fracasse (1878), libretto do operetki, opartej na powieści Théophile’a Gautiera Gwendoline (1886) i Briséïs (1897), do muzyki Emmanuela Chabriera La Femme de Tabarin (1887) Isoline (1888), opera do muzyki André Messagera Medea (1898), w 3 aktach – wystawiana w 1898 z Sarah Bernhardt w tytułowej roli La Reine Fiammette (1898), conte dramatique w 6 aktach, której akcja osadzona jest w renesansowych Włoszech;