Henryk IV (oryg. wł. Enrico IV) – dramat Luigiego Pirandella z 1922 r.
W Polsce utwór funkcjonował także pod tytułem Żywa maska – takiego tytułu użyto w pierwszej polskiej inscenizacji dzieła, która odbyła się w Teatrze Polskim w Warszawie w 1925J. Heistein, Wstęp [w:] L. Pirandello: Wybór dramatów. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1978, s. LXI..
Treść Akcja utworu rozgrywa się w willi włoskiego szlachcica, który polecił urządzić swój dom na wzór dworu niemieckiego cesarza Henryka IV. Czterej młodzi mężczyźni: Franco, Lolo, Momo i Fino, przebrani w stroje z epoki, odgrywają role wasali. Trzej pierwsi tłumaczą Fino, który dopiero rozpoczyna pracę dla szlachcica, że ich pan oszalał i jest przekonany, że jest niemieckim władcą. Tymczasem do willi przybywają: margrabina Matilde Spina, jej kochanek baron Tito Belcredi (romans utrzymują w sekrecie), córka margrabiny Frida z narzeczonym, markizem di Nollim. Towarzyszy im lekarz. Goście widzą stylizowane portrety gospodarza i margrabiny, przedstawiające ich w kostiumach Henryka IV i Matyldy Toskańskiej. Spierają się, czy kobietą na portrecie jest przedstawiona jako młoda kobieta margrabina, czy też jej córka.