Koncert fortepianowy nr 2 c-moll, op. 18 – koncert na fortepian i orkiestrę skomponowany przez Siergieja Rachmaninowa pomiędzy jesienią 1900 a kwietniem 1901 r. Drugą i trzecią część premierowo wykonał sam kompozytor przy fortepianie 2 grudnia 1900 r. Dzieło w całości miało premierę, znowu z Rachmaninowem jako solistą, 9 października 1901 r., z jego kuzynem Aleksandrem Silotim jako dyrygentem.
To dzieło jest jednym z najchętniej wykonywanych dzieł kompozytora i zapisało go wśród twórców koncertu jako gatunku muzycznego.
Tło thumb|left|Rachmaninow ok. 1900 r. I Symfonia Rachmaninowa po premierze w 1897 roku spotkała się z negatywną oceną krytyków. Później fachowcy zmienili zdanie i uważana jest za znaczące osiągnięcie. W połączeniu z problemami osobistymi spowodowało to, że Rachmaninow popadł w kilkuletnią depresję. Skomponowanie II koncertu fortepianowego było wyjściem z choroby. Utwór został zadedykowany Nikołajowi Dalowi, terapeucie, który pomógł odbudować pewność siebie kompozytora.
Kompozycja Dzieło jest zinstrumentowane na 2 flety, 2 oboje, 2 klarnety w B (I cz.) i w A (II & III cz.), 2 fagoty, 4 rogi w F, 2 trąbki w B, 3 puzony (2 tenorowe, 1 basowy), tubę, kotły, bęben wielki, talerze, fortepian solo i smyczki.