Gdy naziści doszli do władzy, Wolf wyemigrował z rodziną do Moskwy. W 1938 roku udał się do Hiszpanii, aby pracować jako lekarz w Brygadach Międzynarodowych. Po zakończeniu wojny udał się do Francji gdzie został aresztowany i internowany w obozie koncentracyjnym w Le Vernet. W 1941 roku zdobył obywatelstwo radzieckie i wrócił do Moskwy, gdzie został założycielem Komitetu Narodowego Wolne Niemcy. W 1945 roku wrócił do Niemiec i był aktywny w kwestiach literackich i kulturalno-politycznych. Od 1949 do 1951 był pierwszym ambasadorem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym Niemiec Wschodnich w Polsce.
Opuszczając stanowisko został odznaczony przez prezydenta Bolesława Bieruta Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski za zasługi położone w dziedzinie krzewienia i pogłębienia przyjaźni między narodem polskim i niemieckim i 6 czerwca 1951 w Belwederze udekorowany tym odznaczeniem.
Przypisy
Linki zewnętrzne Życiorys na stronie Theater an der Parkaue Strona poświęcona Wolfowi