W 1941 roku rozpoczęto produkcję nowego pistoletu maszynowego oznaczonego jako MP 41. Pierwszym kupcem była armia rumuńska. Rozbudowujący się po wybuchu II wojny światowej Wehrmacht potrzebował jednak dużych dostaw pistoletów maszynowych i w rezultacie większość wyprodukowanych egzemplarzy została przejęta przez niemieckie siły zbrojne.
Produkcja MP 41 została zakończona w 1942 roku, ponieważ uznano, że nie przewyższa on standardowego MP 40, a jego produkcja z powodu bardziej skomplikowanego mechanizmu spustowego i drewnianej kolby była bardziej czasochłonna i droższa. Wyprodukowane egzemplarze były używane (głównie przez policję i tyłowe jednostki armii) do końca wojny.
Opis techniczny Pistolet maszynowy MP 41 był indywidualną bronią samoczynną. Automatyka pistoletu maszynowego MP 41 jest oparta na zasadzie odrzutu swobodnego zamka. Ryglowanie odbywa się masą swobodnego zamka, podpartego sprężyną powrotną. Strzelanie z zamka otwartego, ogniem pojedynczym lub seriami. Przełącznik rodzaju ognia w postaci kołka nad językiem spustowym.