To na nich stykają się wszystkie linie kompozycji fresku. Dużą innowacyjnością jest ukazanie dwóch kobiet siedzących tyłem do widza. Waldemar Łysiak pisał:
Nad sceną opłakiwania, na niebieskim tle, unoszą się w bezładzie małe aniołki. Zostały przedstawione w znacznym skrócie perspektywicznym co nadaje wrażenie zawieszenia ich w locie. Twarze aniołów przepełnione są cierpieniem a ich gesty mają cechy ludzkie; jeden wyciera łzy własną szatą, drugi rozpościera skrzydła i ramiona czym wyraża swą rozpacz, trzeci wznosi twarz ku niebu wydając krzyk rozpaczy, jeszcze inne zakrywają dłońmi twarz.
Przypisy
Bibliografia
Rosa Giorgi Aniołowie i demony, wyd. Arkady, Warszawa 2007,
Stefano Peccatori, Stefano Zuffi Giotto, Wyd. HPS, Warszawa 2006,
Kategoria:Obrazy Giotta di Bondone Kategoria:Freski w kaplicy Scrovegnich Kategoria:Pietà (obraz)