Stanisław Marciniak (ur. 19 września 1911 w Warce, zm. 5 października 1999 w Warszawie) – polski fizyk.
Życiorys W 1935 ukończył gimnazjum matematyczno-przyrodnicze i rozpoczął studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, w których ukończeniu przeszkodził wybuch II wojny światowej. We wrześniu 1939 powrócił do Warki, gdzie wstąpił w szeregi żołnierzy podziemia i przyjął pseudonim „Orzeł”. Od września 1940 nauczał z zakresu szkoły średniej na tajnych kompletach. Po odzyskaniu niepodległości zainicjował powstanie Koedukacyjnego Gimnazjum Ogólnokształcącego, a od 1949 Liceum Ogólnokształcącego, szkoła istniała przez sześć lat. W 1949 Stanisław Marciniak obronił pracę magisterską i został pracownikiem naukowym w działającym przy Uniwersytecie Warszawskim Instytucie Fizyki Doświadczalnej. Dwa lata później zmienił miejsce pracy i rozpoczął trwającą trzydzieści lat pracę w Instytucie Fizyki Doświadczalnej Akademii Medycznej. Równolegle od 1951 przez dziewięć lat pełnił funkcję kierownika pracowni spektrograficznej w Centralnym Instytucie Ochrony Pracy. W 1961 po uzyskaniu habilitacji wyjechał na roczny staż do ośrodka atomowego w Saclay we Francji, odbył również pięciokrotnie staże w Instytucie Curie i Instytucie Gustave Roussy koło Paryża (1965, 1968, 1970, 1972, 1974).