Jerzy Kurcyusz (ur. 12 października 1907 w Łomży, zm. 25 listopada 1988) – polski polityk, adwokat, doktor prawa.

Życiorys Studiował na Wydziale Prawa UW. Działał w Bratniej Pomocy UW, a w 1931 z ramienia Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska został wybrany na stanowisko jej prezesa. Jednocześnie należał do władz Stronnictwa Narodowego i Obozu Wielkiej Polski z racji prezesury w Radzie Naczelnej MW. Po rozłamie w środowisku narodowym w 1934 znalazł się w kręgu działaczy ONR, następnie należał do gremiów przywódczych ONR „ABC”. Pod koniec 1936 roku wszedł w skład Komitetu Politycznego Organizacji Polskiej i należał do najwyższych władz tej organizacji. W okresie 1936–1937 brał udział w rozmowach na temat porozumienia się ONR „ABC” z obozem piłsudczyków. W 1938 startując do Rady Miasta Warszawy z ramienia komitetu wyborczego Ruchu Narodowo-Radykalnego, został do niej wybrany. W chwili wybuchu wojny, mimo zwolnienia z obowiązku służby wojskowej z racji słabego wzroku, zgłosił się na ochotnika do wojska. Nie został przyjęty z powodu braku broni i pełnił służbę w Straży Obywatelskiej w Warszawie. Pod koniec 1939 podjął decyzję wyjazdu do Francji jako wysłannik kół ONR.