3. Finale: Alla breve (d-moll → D-dur) Ostatnia część koncertu jest szybka i pełna wigoru. Zawiera wariacje na temat wielu tematów użytych w pierwszej części; w ten sposób kompozytor zamyka koncert w cykl. Z drugiej strony, po ekspozycji dwóch tematów odstępuje od klasycznej formy sonatowej. Nie ma wyraźnego przetworzenia; ten fragment jest zastąpiony przez długą dygresję od durowego pierwszego tematu trzeciej części, do obu tematów części pierwszej. Następnie repryza powraca do tematów ostatniej części, tworząc toccatowe napięcie w pewnym sensie podobne do ossii pierwszej części, lecz lżejsze i akompaniowane przez orkiestrę. Koncert jest zwieńczony triumfalną i gigantycznie rozbudowaną melodią drugiego tematu w D-dur. Dzieło kończy się charakterystycznym, 4-nutowym rytmem, takim sam jak II Koncert kompozytora – przez niektórych uważanym za muzyczny podpis RachmaninowaLive Review / Preview: BSO Season Closer, Rachmaninoff Piano Concerto No. 3…And Summer Music Preview (2009.06.12) .
Wykonanie koncertu trwa około 40 minut.
Historia thumb|Rachmaninow nad partyturą (1910) Rachmaninow skomponował koncert w malowniczej rezydencji rodzinnej Iwanowce i ukończył ją 23 września 1909 r. W tym samym okresie stworzył m.in. I Sonatę Fortepianową i poemat symfoniczny „Wyspa Umarłych” (ang.