Jesienią 1915 roku dotarł do Legionów Polskich. W latach 1915–1917 służył w 5 pułku piechoty, m.in. walczył pod Kostiuchnówką. Przeszedł również przez kurs podoficerski, szkołę instruktorską w Zambrowie i Zegrzu oraz szkołę oficerską 1 pułku piechoty Legionów w Zambrowie w 1917 roku. W 1917 roku został internowany w Szczypiornie i Łomży. Przed 1915 rokiem i po 1917 roku należał w POW.
Dwudziestolecie międzywojenne
W listopadzie 1918 roku uczestniczył w rozbrajaniu Niemców i zgłosił się ochotniczo do 22 pułku piechoty. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1453. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 42 Pułku Piechoty w Białymstoku. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 40. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
Od 1921 roku pracował na terenie województwa wileńskiego jako sekretarz Rady Wojewódzkiej Centralnego Związku Osadników, następnie wiceprezes i prezes (w latach 30.) jego Zarządu Głównego, wiceprezes Związku Kółek Rolniczych i ZMW w Wilnie.