Od września 1943 kierował drukarnią 1 Korpusu, a następnie został sekretarzem odpowiedzialnym gazety Armii Polskiej w ZSRR „Zwyciężymy”. Od czerwca 1944 był sekretarzem odpowiedzialnym „Do broni”. Od 12 lipca 1944 był członkiem PPR. W sierpniu 1944 został awansowany na kapitana i odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy oraz wyznaczony do zorganizowania gazety „Wolność”. Od czerwca 1946 był naczelnym dyrektorem w Centralnym Zarządzie Przemysłu Graficznego w Ministerstwie Informacji i Propagandy. W maju 1947 został dyrektorem Zakładów Poligraficznych, a w czerwcu 1949 naczelnym dyrektorem przemysłu poligraficznego. Od września 1951 do 1957 był wiceprezesem Centralnego Urzędu Wydawnictw. Od kwietnia 1957 pracował w redakcji „Kuriera Polskiego”, gdzie był zastępcą redaktora naczelnego. W sierpniu 1967 na fali czystek antysemickich został odwołany ze stanowiska, a w marcu 1968 usunięty z PZPR, co nazwał największą tragedią swojego życia. W kwietniu 1968 przeszedł na emeryturę.

Był odznaczony m.in.