thumb|Grób Jana Klechy na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Jan Klecha, pseud. Filozof, Stary (ur. 1 maja 1910 w Zielonce Górnej, zm. 5 października 1977) – działacz komunistyczny, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz Sejm PRL I, III, IV, V i VI kadencji. Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys Syn Adama i Antoniny. Po ukończeniu szkoły powszechnej (w latach 1926–1942) pracował w rodzinnym gospodarstwie. W okresie przedwojennym działał w Niezależnej Partii Chłopskiej, Zjednoczeniu Lewicy Chłopskiej „Samopomoc” i od 1930 do 1938 w Komunistycznej Partii Polski, w której był sekretarzem Komitetu Gminnego w rodzinnej wsi i członkiem Komitetu Powiatowego KPP w Janowie Lubelskim. W latach 1937–1939 pełnił funkcję prezesa Spółdzielni Spożywców „Świt” w Rzeczycy Ziemiańskiej. Od 1942 należał do Polskiej Partii Robotniczej. Do 1944 prowadził działalność konspiracyjną także w Armii Ludowej i Gwardii Ludowej. Od lipca 1944 do 1946 był I sekretarzem Komitetu Powiatowego PPR w Kraśniku. W styczniu 1945 został pełnomocnikiem Komitetu Centralnego partii na trzy powiaty na Mazowszu. W 1945 odbył trzymiesięczny kurs w Centralnej Szkole PPR w Łodzi. W grudniu 1945 był delegatem na I Zjazd PPR. W latach 1946–1950 kierownik Wydziału Rolnego Komitetu Wojewódzkiego PPR i (od 1948) Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Lublinie.