thumb|Dokument patentowy nr 14740 dla namiotu Sibleya thumb|Namiot Sibleya na ilustracji (1859) Namiot Sibleya (ang. Sibley tent) – namiot wynaleziony przez amerykańskiego oficera Henry’ego Hopkinsa Sibleya i opatentowany w roku 1856. Inspiracją dla autora było indiańskie tipi. Namiot miał kształt stożka o wysokości około 4 metrów i około 6 metrów średnicy u podstawySibley, Conical Tent.. Mogło w nim swobodnie znaleźć nocleg dwunastu ludziMarcy, The Prairie Traveler, s.143: „Namiot używany przez wojsko pomieści komfortowo 12 ludzi”..

Opis konstrukcji Namiot Sibleya znacznie różnił się od innych „stożkowatych” lub „dzwonowatych” namiotów wojskowych tamtych czasów. Jego maszt, oparty na trójnogu, pod którym można było rozpalić ogień dla gotowania lub ogrzania wnętrza, składał się teleskopowo, a więc zajmował niewiele miejsca, co było ważne przy przechowywaniu i transporcie. Projekt Sibleya odrzucał też wszechobecne w obozach linki naciągowe, przytwierdzając namiot do ziemi dwudziestoma czterema kołkamiMarcy, The Prairie Traveler, s.142-143: „Namiot został wynaleziony przez majora H.H. Sibleya i jest znany jako namiot Sibleya.