thumb|Czapka triglavka noszona przez słoweńskich partyzantów Front Wyzwolenia Ludu Słoweńskiego () – słoweński antyfaszystowski ruch oporu podczas II wojny światowej. Organizacja została założona w Lublanie w domu krytyka literackiego Josipa Vidmara w dniu 26 kwietnia 1941, dysponowała zbrojnym ramieniem partyzanckim.
Działalność Front Wyzwolenia Ludu Słoweńskiego składał się pierwotnie z wielu grup politycznych o orientacji lewicowej, w tym chrześcijańskich socjalistów i grupy intelektualistów skupionych wokół czasopism Sodobnost i Ljubljanski zvon. W trakcie wojny wewnątrz Frontu, wzrosły wpływy Komunistycznej Partii Słowenii. Front prowadził intensywną działalność propagandową, drukując biuletyny i ulotki mające przekonać Słoweńców do stawiania oporu okupantom. Dysponował własnym nielegalnym radiem, zwanym Kričač, było to precedensem w skali całej okupowanej Europy. Partyzanckie ramię organizacji podlegało bezpośrednio władzom cywilnym i działało niezależnie od innych organizacji. Dopiero w 1944 partyzantka uznała zwierzchnictwo Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii dowodzonej przez Josipa Broz TitoMatjaž Klemenčič, Mitja Žagar: The Former Yugoslavia's Diverse Peoples, str. 167–168 .