Alegoria Przywary () – obraz olejny na płótnie autorstwa Correggia, tworzący parę z obrazem Alegoria Cnoty.
Historia Jest to prawdopodobnie drugie pod względem chronologicznym płótno wykonane przez Correggia zamówione przez Izabelę d’Este. Po śmierci księżnej Izabeli w 1542 roku, oba obrazy wymieniane są w ewidencji jako wyposażenie Corte Vecchia (Starego Dworu); płótna były umieszczone po dwóch stronach drzwi wejściowych. Wykonanie zamówienia musiało być dużym wyróżnieniem dla malarza. Izabela d’Este słynęła ze swoich licznych i pedantycznych zamówień obrazów. Dla niej malowali inni wielcy malarze m.in. Perugino, Giovanni Bellini czy Andrea Mantegna.
Do 1627 roku obie alegorie znajdowały się w Mantui, gdzie występowało pod tytułem Apollo i Marsjasz (być może ze względu na postać nimfy próbującej obedrzeć ze skóry położonego w centrum mężczyznę). W kolejnym roku dzieła trafiły do Londynu, do zbiorów królewskich Karola I. Stamtąd Alegoria Przywary trafiła do bankiera Jabacha, a następnie do kolekcji Ludwika XIV w Paryżu.