Zamek jest zbudowany na stromym zboczu, i z tego powodu jego obrona była skoncentrowana głównie na najsłabszej wschodniej stronie. Po zewnętrznej stronie fortyfikacji wykopano podwójną fosę. Węższa fosa miała szerokość około 8-10 metrów, natomiast główna fosa miała 20 m szerokości i około 11 m głębokości. Obie fosy były wykute w wapiennym podłożu. Pozyskany w ten sposób kamień wykorzystano do budowy zamku. Główne budynki zamku były ułożone w szeregu pomiędzy dwoma wieżami na bardzo wąskim grzbiecie. Po stronie wschodniej wzniesiono masywną wieżę obronną o podstawie około 25 × 21 m, i grubości ścian około 5–7 m. Wieżę wykonano z kamiennych bloków o długości krawędzi 150 × 90 × 90 cm. Wykonanie kamieni świadczy o umiejętnościach budowniczych, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę niedostępność terenu i wagę transportowanych kamieni. W głównej wieży obronnej znajdował się prawdopodobnie skarbiec i archiwum zakonne. Brama wjazdowa do zamku znajdowała się przy głównej wieży. Na zachód od wieży znajdował się dwukondygnacyjny budynek, na którego parterze był duży hol o wymiarach 20 × 55 m. Według wykopalisk mieściła się tutaj kuchnia oraz pomieszczenia warsztatowe. Nie zachowały się żadne ślady mogące coś powiedzieć o przeznaczeniu pomieszczeń na piętrze – być może była to kaplica.