Służba pozawojskowa Po odejściu z wojska Skorupiński otrzymał polecenie objęcia funkcji kierownika Linii Lewantyjskiej w Polskich Liniach Oceanicznych, a w październiku został awansowany na stanowisko naczelnego dyrektora Polskiej Żeglugi Morskiej w Szczecinie (1954-1955), następnie dyrektora naczelnego w Polskich Liniach Oceanicznych w Gdyni (1955-1956). W październiku 1957 został odwołany z obejmowanego stanowiska i przesunięty na znacznie niższe - szkolnego asystenta pokładowego PLO. Prawdopodobnie zaszokowanie odsunięciem do rezerwy a następnie zablokowanie dobrze malującej się kariery w PLO spowodowało decyzję Skorupińskiego o dezercji. 22 października 1958 Skorupiński uciekł (zdezerterował) z jednego z zachodnioeuropejskich portów. W Polsce zostawił żonę i dwoje dzieci. Dalsze losy Mieczysława Skorupińskiego nie są znane, w kraju nie wszczęto postępowania karnego, pozbawiono go jedynie stopnia oficerskiego.
Bibliografia Leszek Pawlikowicz: Tajny front zimnej wojny. Uciekinierzy z polskich służb specjalnych 1956-1964, Oficyna Wydawnicza Rytm Warszawa 2004, Biogram IPN
Przypisy
Kategoria:Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski Kategoria:Oficerowie wywiadu wojskowego Polski Ludowej Kategoria:Polscy żołnierze Brygad Międzynarodowych Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego