Binjamin Blumberg (ur. 1923, zm. 28 sierpnia 2018) – szef Biura Zadań Specjalnych – utworzonej w 1957 roku w celu ochrony izraelskiego programu zbrojeń jądrowych, działającej poza strukturami Ministerstwa Obrony, ściśle tajnej agencji wywiadowczej, przekształconej później w Biuro Łączności Naukowej – (Liszka le Kiszrei Mada – Lakam).
Życiorys Wychował się w kibucu. Bojownik Hagany, tajnej żydowskiej formacji obronnej, kontrolowanej przez Brytyjczyków w Palestynie. Uczestnik wojny o niepodległość 1948-1949 (zob. wojny izraelsko-arabskie), współpracował następnie z Szin Bet, izraelską służbą bezpieczeństwa. Mianowany później szefem bezpieczeństwa Ministerstwa Obrony, zarówno samego urzędu, jak i podlegających mu biur konstrukcyjnych oraz zakładów zbrojeniowych.
W połowie lat pięćdziesiątych, w okresie budowy przy francuskiej pomocy pierwszego izraelskiego reaktora jądrowego, biuro Blumberga otrzymało zadanie ochrony ściśle tajnych obiektów w Dimona, na pustyni Negew. W połowie lat sześćdziesiątych, kiedy prezydent Francji Charles de Gaulle wstrzymał pomoc dla izraelskiego programu nuklearnego, Blumberg rozpoczął starania o zdobycie materiałów rozszczepialnych z innych źródeł. Jego pierwszym sukcesem był zakup 21 ton ciężkiej wody z Norwegii, następnie sprowadził uran nielegalnie z USA.