Krzysztof Dzikowski (24 kwietnia 1933 w Poznaniu, zm. 3 marca 1992 tamże) – polski lekarz, działacz społeczny w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą niepełnosprawną, jedna z pierwszych osób odznaczona Orderem Uśmiechu.
Życiorys Jego ojciec był profesorem Gimnazjum im. Marii Magdaleny, wykładał język francuski. Gdy wybuchła II wojna światowa, rodzina Dzikowskich została wysiedlona do Generalnego Gubernatorstwa. Po wojnie Dzikowski powrócił do Poznania.
W 1950 ukończył Gimnazjum im. Marii Magdaleny, później studiował na Akademii Medycznej w Poznaniu, uzyskując dyplom Wydziału Lekarskiego (1955).
Od 1955 do 1964 współpracował z Karolem Jonscherem w Klinice Chorób Dzieci Akademii Medycznej.
Od 1955 pracował w Państwowym Pogotowiu Opiekuńczym. Od 1964 pracował jako lekarz w Szkole Podstawowej Specjalnej nr 107. Od 1973 był kierownikiem Poradni Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży ZOZ Poznań-Grunwald. Wszystkie funkcje pełnił do śmierci w 1992.
W 1980 uczestniczył w Światowej Olimpiadzie Sportowej dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej (USA).