W końcu XIX w. Lelików był centrum gminy w powiecie kowelskim guberni wołyńskiej Imperium Rosyjskiego. Mieszkały tu 893 osoby w 122 domach. Znajdowała się tu prawosławna cerkiew parafialna oraz kaplica katolicka. Parafia prawosławna w Lelikowie została utworzona na bazie istniejącej wcześniej parafii unickiej (greckokatolickiej).
Do prawosławnej parafii i gminy Lelików należało także Zamoście. Mieszkało w nim 111 ludzi w 21 domach.
W okresie międzywojennym Lelików był stolicą gminy Lelików, początkowo w powiecie kowelskim województwa wołyńskiego, a następnie - od 12 grudnia 1920 r. - w powiecie koszyrskim województwa poleskiego II RzeczypospolitejGmina wiejska Lelików na Radzima.org. Według spisu powszechnego z 1921 r. Lelików był wsią liczącą ogółem 157 domów. Mieszkały tu 744 osoby: 324 mężczyzn, 420 kobiet. Pod względem wyznania żyło tu 7 rzymskich katolików, 702 prawosławnych i 35 żydów. Deklaracje dotyczące narodowości pokazują zróżnicowanie etniczne miejscowości, ale i skomplikowany mechanizm kształtowania się świadomości narodowej: 573 osoby uznawały się za Polaków, 83 za Rusinów, 51 za „Tutejszych”-Poleszuków, 27 za Żydów, a 10 za Rosjan.