Objął również stanowisko kierownika szkoły powszechnej w Krzeszowie.
Ferdynand Kondysar za zasługi wojenne otrzymał od państwa około 20 mórg ziemi pocerkiewnej w Lipinach, prowadził tam gospodarstwo rolne do 1937 roku, kiedy je sprzedał i wraz z rodziną przeprowadził się do Potoku Górnego, gdzie kupił resztówkę rozparcelowanego majątku wraz z małym zniszczonym dworkiem i kilkudziesięcioma morgami uprawnej ziemi. Z jego inicjatywy zbudowano pomnik ku czci poległych mieszkańców ziemi potockiej, którzy zginęli w latach 1918–1920 w czasie walk o niepodległość. Zniszczony pomnik legionistów odbudowano w 1992 roku. Stoi on przed Urzędem Gminy w Potoku Górnym.
Pełnił wiele funkcji społecznych, był m.in.: członkiem Rady Wojewódzkiej, Powiatowej i Gminnej, wieloletnim radnym i wójtem gminy Potok, radcą Izby Rolniczej w Lublinie, prezesem Związku Osadników powiatu biłgorajskiego i wieloletnim prezesem Okręgowego TOKR.
W wyborach parlamentarnych w 1930 roku został zastępcą członka z listy nr 1 (BBWR) w okręgu wyborczym nr 27 (Zamość). Po złożeniu mandatu przez Stanisława Eustachego Świeżawskiego został zaprzysiężony na posła na Sejm III kadencji (1930–1935) 6 marca 1934 roku.