uzyskał zgodę MEN na realizację w szkole własnego programu nauczania. Prowadził dalsze badania nad eksperymentalnym programem, który w 1993 r. został dopuszczony do użytku w wybranych szkołach jako autorski program nauczania chemii. W wyniku badań i modernizacji programu nauczania w 1999 r. został opracowany i zatwierdzony przez ministerstwo nowatorski program nauczania chemii w gimnazjum.
Jedną z najistotniejszych cech tego programu jest holistyczne podejście do nauczania chemii, efektem czego między innymi jest rozpatrywanie wspólnie kwasów organicznych i nieorganicznych, jak też i soli. Drugą innowacją jest oparcie budowy atomu o propedeutyczny model kwantowy, natomiast trzecią – zastąpienie teorii kwasów i zasad Arrheniusa przez teorię Brönsteda i Lowry’ego. Do zatwierdzonego programu został napisany i wydany po akceptacji ministerstwa podręcznik do chemii w gimnazjum. Do podręcznika opracował wraz z zespołem towarzyszące materiały dla ucznia i nauczyciela. Kontynuacją tej koncepcji nauczania jest zatwierdzony przez ministerstwo podręcznik do nauczania chemii napisany wspólnie z dr Małgorzatą Nodzyńską.