Piętnował kalkowanie wyrazów i zwrotów z języka niemieckiego jak: miarodajny (massgebend), przemówić się (sich versprechen), co ci brakuje? (Was fehlt dir?),  to leży na dłoni (das liegt auf der Hand), suknia dobrze siedzi (das Kleid sitzt gut), proszę o słowo (ich bitte um das Wort)  przepaść w egzaminie (bei einer Prüfung durchfallen), ja za to nie mogę (ich kann nichts dafür), jak stary jesteś? (wie alt bist du?).

Krytykował też rusycyzmy: to jest druga rzecz (zamiast: to jest inna rzecz), dwa lata temu nazad, mieszać komu (przeszkadzać komu), okazać komu przysługę (oddać komu przysługę), proszę ja pana, czy ty jesteś zdrów?, potrzebny dla czego, dążyć dla czego, u mnie jest starsza siostra, u mnie jest ładna książka. Jako kalki z języka francuskiego podawał przykłady typu: mieć miejsce (dziać się, odbywać się).

Przed śmiercią rozpoczął pracę nad podręcznym Słownikiem staropolskim, ukończonym po jego śmierci przez Władysława Niedźwiedzkiego i wydanym przez Michała Arcta w 2 tomach (1914). Zajmował się dialektami (Słowniczek gwary chełmińskiej, 1879). W dziełach swych dbał o czystość mowy.