Paweł Gantkowski (ur. 28 grudnia 1869 w Gnieźnie, zm. 11 października 1938 w Poznaniu) – profesor wydziału lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego, działacz społeczny.
Życiorys Syn Józefa i Konstancji z Korybut-Daszkiewiczów. Ukończył Gimnazjum w Gnieźnie, następnie studiował medycynę we Wrocławiu, Monachium i Würzburgu. Praktykę lekarską odbywał w Witkowie. W 1897 rozpoczął pracę w „Nowinach Lekarskich” w Poznaniu. W 1901 został docentem.
Zaangażował się w ruch abstynencki. W 1907 został prezesem Związku Polskich Stowarzyszeń Abstynenckich w b. Rzeszy Niemieckiej. Założył też koło abstynenckie „Wyzwolenie”. Na wniosek Magistratu organizuje w Poznaniu placówkę leczenia dla alkoholików, której zostaje kierownikiem aż do końca życia. Był członkiem Ligi NarodowejStanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 573..
W 1921 został mianowany profesorem honorowym higieny społecznej, a w 1922 – profesorem nadzwyczajnym.
Dzięki jego staraniom Uniwersytet Poznański uzyskał grunty przy ul. Bukowskiej pod budowę siedziby Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego. W 1930 został dziekanem tego wydziału.
Od 1928 przez siedem lat był prezesem Poznańsko-Pomorskiej Izby Lekarskiej.