Preferowano zwarte, kubiczne bryły najczęściej o wyważonych, klasycznych, matematycznie obliczonych proporcjach. thumb|Muzeum Kultury Włoskiej Palazzo della Civiltà Italiana (Pałac Kultury Włoskiej), który stanowi kwintesencję architektury doby Mussoliniego. Gmach ten został zaprojektowany przez Giovanniego Guerriniego, Ernesto Lapadulę i Mario Romano, zrealizowany w latach 1938–1943. Jest to masywny pałac o zwartej, kubicznej bryle przypominającej sześcian. Wznosi się na masywnym podwyższeniu na planie kwadratu. Gmach liczy sześć kondygnacji każda z elewacji została podzielona na dziewięć osi, które tworzą półkoliście zamknięte arkady. Wzorem ideowym dla dzieła był amfiteatr Flawiuszy, stąd też Palazzo della Civiltà Italiana otrzymał miano „Colosseo Quadrato” (Kwadratowe Koloseum). Palazzo dei Ricevimenti e dei Congressi (Pałac Zjazdów i Kongresów), projektu Adalberta Libery, budowany z przerwami od 1939 do 1960 roku na potrzeby Letnich Igrzysk Olimpijskich, podczas których odbywały się tu zawody szermiercze. Elewację tworzy monumentalny portyk z rzędem kolumn, dominantę zaś kubiczne podwyższenie zamknięte z każdej strony u góry łukiem odcinkowym.