thumb|220px|Herb obwodu sachalińskiego. Herb obwodu sachalińskiego (ros: Герб Сахалинской области) – jest oficjalnym symbolem obwodu sachalińskiego, przyjętym w obecnej formie 25 kwietnia 1997 roku przez obwodową dumę.
Opis i symbolika Francuska Tarcza herbowa podzielona na trzy równe pionowe pola. Środkowe barwy błękitnej, pozostałe dwa barwy srebrnej (białej). W środkowe pole wpisany złoty, ożaglowany okręt, zwrócony w heraldyczną lewą stronę (prawą z perspektywy obserwatora), pod nim srebrna wstęga w formie fali. Zarówno w prawym jak i w lewym polu znajdują się dwa czarne wulkany z czerwonymi językami ognia wychodzącymi z ich szczytów.
Znajdujący się na tarczy okręt jest typem kozackiego jednomasztowego statku wiosłowo-żaglowego, znanego jako kocz. Ten typ statku był rozpowszechniony na ziemiach rosyjskich w XVI i XVII wieku. Umiejscowienie go w herbie ma symbolizować epokę odkrywania przez rosyjskich podróżników i eksploratorów tego regionu i włączanie go w obręb państwa rosyjskiego. W 1640 r. Kozacy, korzystając właśnie z tego rodzaju jednostek, pojawili się na Sachalinie i tym samym rozpoczęli rosyjską obecność nad Pacyfikiem. Obecność wulkanów jest nawiązaniem do dawnego herbu imperialnego obwodu nadmorskiego.