Bitwa zaczęła się od ataku Bułgarów na tylną straż krzyżowców, która mimo desperackiej próby obrony w końcu zmuszona została do ucieczki. Uciekinierzy wywołali popłoch w dwóch innych grupach wojsk i te również zaczęły uciekać w panice. Mimo to walki trwały a krzyżowcy bronili się w prowizorycznym szyku, próbując się za wszelką cenę dostać do Rusion. Kiedy masy wojska znalazły się około 2 kilometry przed twierdzą, szyki łacinników ostatecznie załamały się pod naciskiem Bułgarów, którzy atakowali ze wszystkich stron. Rycerstwo, mimo beznadziejnej sytuacji walczyło dzielnie i większość z nich zginęła. Jedynie 10 ze 120 rycerzy udało się dotrzeć za mury. Setki szeregowych żołnierzy zginęły lub dostały się do niewoli. Zginęli również wszyscy dowódcy, w tym de Termond. Ocalałe resztki opuściły szybko Rusion i schroniły się do pobliskiego Rodosto.
Następstwa Rodosto było silnie ufortyfikowanym miasteczkiem, obsadzonym dużym garnizonem weneckim a uciekinierzy z Rusion jeszcze ich wzmocnili. Mimo to, gdy nadeszły wojska Kałojana obrońcy spanikowali i po krótkiej bitwie, która zakończyła się totalną klęską miasteczko zostało zajęte przez Bułgarów. Zwycięzcy szybko podporządkowali sobie wiele innych miejscowości, takich jak Perynt, Chorlu, Arkadiopolis, Messynę i Daonion.