250px|right|thumb|Członkinie gminy staroobrzędowej w Smilgiai (Litwa) przy molennie Pomorcy – jeden z nurtów w obrębie ruchu staroobrzędowców-bezpopowców, jaki wyodrębnił się w końcu XVII stulecia. Na początku XXI w. była to najliczniejsza wspólnota (ros. sogłasije) bezpopowska, licząca ok. 800 tys. wyznawców. Najwięcej pomorców żyje w Rosji, w Polsce zrzeszeni są we Wschodnim Kościele Staroobrzędowym, nie posiadającym hierarchii duchownej.
Historia Podział w ruchu staroobrzędowym
W końcu XVII w. nastąpił podział w ruchu staroobrzędowym. Jego przyczyną było wymarcie kapłanów wyświęconych według rytu sprzed reformy liturgicznej patriarchy Nikona, której sprzeciwiali się starowiercy. Część staroobrzędowców postanowiła wówczas przyjmować do swoich wspólnot duchownych wyświęconych w Rosyjskim Kościele Prawosławnym według zmienionego rytu – tak powstał nurt popowców. Inni uznali, że świat został całkowicie pozbawiony kapłaństwa i jedynym przewodnikiem wiernych może być Jezus Chrystus – tych określa się jako bezpopowców. Samodzielne wyświęcanie kapłanów we wspólnotach staroobrzędowych nie było możliwe, gdyż ruchu sprzeciwu wobec reformy nie poparła hierarchia biskupia.