W 1961 roku obronił pracę magisterską, poświęconą założeniom pawłowowskiej koncepcji życia psychicznego.

Od października 1961 rozpoczął pracę na KUL w charakterze asystenta, a pierwsze zajęcia prowadził ze studentami z zakresu metod statystycznych, a później także z podstaw z psychometrii. W 1963 roku na macierzystym uniwersytecie obronił pracę doktorską, dotyczącą wartości i cech osobowości. Po doktoracie rozpoczął pracę w Katedrze Psychologii Eksperymentalnej. W 1972 roku habilitował się i jako docent objął kierownictwo tejże Katedry oraz specjalizacji filozoficzno-psychologicznej KUL. W tym samym roku papież Paweł VI przyznał mu tytuł kapelana Jego Świątobliwości. W 1980 roku został Dziekanem Wydziału Filozofii KUL, a w 1981 Wydziału Nauk Społecznych. W 1988 roku otrzymał tytuł naukowy profesora i stanowisko profesora nadzwyczajnego w Katedrze Psychologii Eksperymentalnej KUL, a w 1992 stanowisko profesora zwyczajnego w Katedrze Psychologii Eksperymentalnej, a do 2002 roku był szefem tej Katedry.

Promotor wielu prac doktorskich, recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych oraz kierownik prac naukowo-badawczych. Członek Polskiej Akademii Nauk (Wydział I Nauk Humanistycznych i Społecznych;