Karol Juliusz Drac (ur. 28 stycznia 1875 w Warszawie, zm. 26 kwietnia 1906 tamże) – polski wynalazca, konstruktor i badacz w dziedzinie fotografii barwnej (zajmował się zjawiskiem rozszczepienia światła i barwami dopełniającymi).
Życiorys Jako uczeń VIII klasy gimnazjum brał udział w ruchu niepodległościowym, w konsekwencji czego przez 8 miesięcy był więziony w warszawskiej Cytadeli. W 1895 został zmuszony był opuścić na pewien czas kraj, aby zdobyć świadectwo dojrzałości w Parnawie (obecnie Estonia). W 1902 uzyskał dyplom inżyniera w Petersburskim Instytucie Technologicznym.
Fotografią interesował się od wczesnej młodości, a fotografią barwną zajął się tuż po ukończeniu studiów. W tym okresie rozpoczął badania nad analizą spektralną, dokonując wykonania - przez rozszczepienie światła słonecznego na trzy zasadnicze kolory - trzech dopełniających się obrazów fotograficznych, które w projekcji dawały by obraz barwny. Zasadę trójbarwnej fotografii, Drac oparł na teorii Thomasa Younga. Metoda - Draca oparta była wyłącznie na systemie optycznym. Przy jednorazowej ekspozycji otrzymywał trzy negatywy, stanowiące trzy składowe obrazy barwne.