Nazwę miejscowości w formie Skviszyna wymienia w Rocznikach Królestwa Polskiego spisanych w latach 1455–1480 polski kronikarz Jan Długosz. W 1945 używano przejściowo formy Skwierzyn, obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 7 maja 1946.
Historia W historii miasta wybuchały pożary, które niszczyły zabudowania. Dzisiejszy kształt wielu zabudowań jest modyfikacją pierwotnej architektury.
Kalendarium: Około XII wieku – rozwinięcie się miasta z osady targowej przed 1296 – lokacja Skwierzyny na prawie niemieckim – być może przez księcia wielkopolskiego Przemysła II lub margrabiów brandenburskich 1300–1319 – przynależność Skwierzyny do księstwa głogowskiego 1319–1326 – zagarnięcie miasta przez Brandenburgię 1326 – przywrócenie Skwierzyny do granic państwa polskiego przez Władysława Łokietka 1400 – na skutek pożaru całkowite zniszczenie miasta i utrata praw miejskich nadanych przez Przemysła II 1406 – wznowienie dokumentu lokacyjnego na prawie magdeburskim i przywilejów dla miasta przez Władysława Jagiełłę 1458 – w czasie wojny trzynastoletniej Skwierzyna wystawiła w 1458 roku 6 pieszych na odsiecz oblężonej polskiej załogi Zamku w Malborku. 1466 – sprzedanie Skwierzyny za długi przez Kazimierza Jagiellończyka 1509 – dostanie się miasta we władanie rodu Górków 1530 – uzyskanie przez miasto barw i herbu 1543 –