Józef Pisz (ur. 9 lutego 1845 w Dukli, zm. 28 listopada 1907 w Tarnowie) – polski wydawca, księgarz, drukarz i redaktor, od 1879 roku działający w Tarnowie.
Życiorys Józef Pisz pochodził z węgierskiej rodziny osiadłej w okolicach Jasła. Od 1856 roku był praktykantem w drukarni swego stryja, również Józefa, założyciela drukarni w Nowym Sączu. Po 1861 roku pracował jako drukarz i księgarz w kilku miastach Galicji i Królestwa Kongresowego, w tym we Lwowie, gdzie działał w Stowarzyszeniu Drukarzy „Ognisko”. W 1879 roku zakupił drukarnię Władysława Angelusa w Tarnowie, gdzie osiadł. Zmodernizował zakład, instalując między innymi elektryczny napęd maszyn, i rozbudował go. W 1888 roku poślubił Anielę z Hodaków i zakupił kamienicę w centrum miasta, przy ulicy Katedralnej 3. Piszowie jako pierwsi w Tarnowie zainstalowali telefon.
Rozwijając firmę, nabył w 1889 roku księgarnię Edwarda Mankesa. Prowadził równocześnie wydawnictwo, księgarnię, drukarnię, wypożyczalnię książek, agencję i biuro ogłoszeń prasowych, skład papieru i sklep z artykułami szkolnymi. Wydał między innymi śpiewnik Harfiarz. Zbiór pieśni patriotycznych i narodowych na 4 męskie głosy autorstwa Stefana Surzyńskiego i Krótki rys dziejów literatury polskiej Wiktora Doleżana.