W wyborach parlamentarnych w 1935 roku został wybrany posłem na Sejm IV kadencji (1935–1938) 12 178 głosami z okręgu nr 94, obejmującego obwody II, VI, VII i VIII w Poznaniu. W kadencji tej pracował w komisjach: budżetowej (w sesji 1937–1938 był zastępcą członka), oświatowej (1935–1936), pracy (był jej sekretarzem) i przemysłowo-handlowej. W lutym 1938 roku został wybrany do specjalnej komisji do spraw samorządu miejskiego, a w czerwcu 1938 roku – do specjalnej komisji do spraw aprowizacji.

W czasie II wojny światowej, od listopada 1939 roku był członkiem kierownictwa SZP, później ZWZ-AK w Tarnowie, redaktorem i wydawcą konspiracyjnego „Biuletynu Informacyjnego” i defetystycznych ulotek skierowanych do żołnierzy niemieckich w ramach tzw. akcji „N”. Gdy został ostrzeżony przed aresztowaniem, ukrywał się pod nazwiskiem Nowak w Trzemesnej, Zabłędzy, okolicach Tarnowa, Krakowa i w Radomiu, a od lipca 1941 roku – w konspiracji w Warszawie.

Po wojnie pracował w latach 1945–1948 jako nauczyciel Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu, w okresie 1948–1949 był dyrektorem Ośrodka Szkolenia Zawodowego, a w latach 1946–1948 – redaktorem miesięcznika „Materiały Budowlane”.