W 1840 jeszcze raz wybrał się na wyspę Św. Heleny, by sprowadzić do Francji zwłoki Napoleona. Przewodniczył uroczystościom związanym ze złożeniem zwłok cesarza w Pałacu Inwalidów. Następnie udał się w podróż po Karaibach i po Stanach Zjednoczonych Ameryki. Powrócił do Châteauroux, gdzie zmarł 31 stycznia 1844.
W 1808 poślubił Frances (Fanny) Dillon (zm. 1836), córkę generała Arthura Dillona, zgilotynowanego w 1794 r. Matka Frances była spokrewniona z Józefiną, pierwszą żoną Napoleona Bonapartego. Bertrand miał trzech synów: Napoleona, Henryka i Artura (ten ostatni urodził się w 1818 na wyspie Świętej Heleny) oraz córkę Hortensję Eugenię.
Pochowany w Dôme des Invalides.
Odznaczenia Wielki Orzeł Legii Honorowej Kawaler Orderu Korony Żelaznej (Królestwo Włoch) Wielki Krzyż Wierności (Wielkie Księstwo Badenii)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy generałowie Kategoria:Hrabiowie I Cesarstwa Francuskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej Kategoria:Pochowani w Dôme des Invalides w Paryżu Kategoria:Ludzie urodzeni w Châteauroux Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Austerlitz 1805 (strona francuska) Kategoria:Uczestnicy francuskich wojen rewolucyjnych Kategoria:Uczestnicy kampanii polskiej 1806–1807 (strona francuska) Kategoria:Urodzeni w 1773 Kategoria:Zmarli w 1844 Kategoria:Nazwiska zapisane na Łuku Triumfalnym w Paryżu