Teofil Wincenty Żebrawski (ur. 5 kwietnia 1800 w Wojniczu, zm. 5 lutego 1887 w Krakowie) – polski matematyk, kartograf, architekt, biolog, archeolog, konserwator zabytków, bibliograf; członek Akademii Umiejętności.
Życiorys
Edukacja Teofil Żebrawski był synem Wojciecha Żebrackiego i Franciszki z Wrońskich. W 1818 ukończył liceum im. B. Nowodworskiego w Krakowie. Następnie wstąpił na Uniwersytet Jagielloński, gdzie studiował filozofię, matematykę, zoologię, botanikę, astronomię i literaturę angielską. W latach 1821–1822 odbył studia górnicze, budowlane i topograficzne w Szkole Górniczej w Kielcach. Po powrocie do Krakowa słuchał wykładów z astronomii, rachunku różniczkowego i całkowego. Studia ukończył w 1823.
Kariera wojskowa mały|left|Ekslibris Teofila Żebrawskiego, wykonany przez Kajetana Kielisińskiego W tym samym roku wstąpił do armii Królestwa Polskiego. Pracował tam jako topograf, prowadząc triangulację okolic Warszawy, Dobrzynia nad Wisłą, Sandomierza, Gór Świętokrzyskich oraz guberni wileńskiej. Część tych triangulacji wykorzystano przy wykonaniu wydanej w roku 1839 mapy Królestwa Polskiego. W 1827 roku wykładał matematykę i topografię w Szkole Kawalerii.