Niépce postanowił metodę tę zaadaptować na potrzeby camera obscura, tak by móc utrwalać obrazy z natury. W 1826 lub 1827 r. otrzymał Widok z okna w Le Gras, przedstawiający budynek gospodarski i pola, które rozciągały się za oknem jego pracowni. Obraz powstał na płytce z pewteru, stopu opartego na cynie pokrytej asfaltem syryjskim. Asfalt stwardniał przy wystawieniu na światło, a nienaświetlone obszary można było wypłukać mieszaniną olejku lawendowego i wazeliny. Nie jest znany czas ekspozycji. Wielu badaczy, począwszy od Abela Niépce’a de Saint-Victora, próbowało odtworzyć eksperymenty Niépce’a i większość z nich wskazuje na okres rzędu kilkunastu godzin (Helmut Gernheim sugerował 8–10 godzin). W opublikowanym w 1997 r. artykule Jean-Louis Marignier wyrażał przypuszczenie, że czas ekspozycji wynosił nawet 40–60 godzin, a więc kilka dni, jednak tego rodzaju szacunki są wyjątkiemJean-Louis Marignier, Michel Ellenberger, L’invention retrouvée de la photographie, „Pour la Science”, nr 232, luty 1997, s. 42. Za: Helmut Gernsheim, La première photographie au monde, „Études photographiques” nr 3, listopad 1997, dostępne na: etudesphotographiques.revues.org..