Kazimierz Dzieliński, wł. Jan Kazimierz Dzieliński (ur. 10 września 1894 we Lwowie, zm. 1955 w Nowym Targu) – polski malarz, żołnierz Legionów Polskich, major Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Karola Dzielińskiego z zawodu maszynisty kolejowego i Michaliny z Kolleków. Egzamin dojrzałości zdał w 1913 w IV liceum we Lwowie. W 1912 wstąpił do Związku Strzeleckiego, a następnie został wcielony do 3 kompanii III baonu 1 pułku piechoty Legionów Polskich. Przed wojną przeszedł kurs żołnierski-podoficerski, potem zapisał się na kurs oficerski niższy. Do L.P. 16 sierpnia 1914. Wojnę przebył w 1 pp L.P., potem w 2 pułku ułanów (5 szwadron). Podczas represji stosowanych wobec legionistów, po przejściu przez II brygadę J. Hallera linii frontu pod Rarańczą, poprowadził część 5 szwadronu, którego był wachmistrzem do Borysławia. Tam ukrył broń. Jego żołnierze zaopatrzeni w fałszywe dokumenty i ubrania cywilne rozjeżdżali się po kraju. On wyjechał do Krakowa. Od lutego 1918 do lutego 1919 r. został zaszeregowany do wywiadu Polskiej Organizacji Wojskowej pod rozkazami Mariusza Zaruskiego, a potem w oddziale bojowym pod rozkazami Jabłońskiego-Jasińskiego. To umożliwiło mu rozpoczęcie studiów na Akademii Sztuk Pięknych, ale pod przybranym nazwiskiem „Kazimierz Raduski”.