Jan Pietrzak (ur. 17 maja 1877 w Jankowie Przygodzkim, zm. 17 września 1940 w Mielcu) – polski działacz społeczny, robotniczy i związkowy, polityk, poseł na Sejm IV i V kadencji w II Rzeczypospolitej.
Życiorys Ukończył szkołę powszechną w Jankowie.
Od około 1895 roku przebywał w Nadrenii Północnej-Westfalii (gdzie pracował jego brat), osiedlił się w Duisburgu. Pracował jako hutnik miedzi. Wspólnie z bratem był współzałożycielem Związku Metalowców Zjednoczenia Zawodowego Polskiego (ZZP) w Duisburgu i został jego prezesem. Przeniósł się do Essen, gdzie pracował do wybuchu I wojny światowej w Friedrich Krupp AG. W 1912 roku był sekretarzem Związku Metalowców ZZP na okręgi: nadreńsko-westfalski, hanowersko-hamburski i Saksonię.
Od 1915 roku do 1918 roku służył w armii niemieckiej na frontach rosyjskim i francuskim. Po zakończeniu wojny przebywał w Dortmundzie, był przewodniczącym Związku Metalowców ZZP w Bochum oraz założycielem i współredaktorem czasopisma o tytule „Wiarus Polski”.
W 1920 roku osiadł na Górnym Śląsku, gdzie pracował w Polskiej Komisji Plebiscytowej. Był bliskim współpracownikiem Wojciecha Korfantego. Walczył w III powstaniu śląskim.