18 marca 1918 wstąpił do RKKA, w latach 19919-20 brał udział w walkach przeciwko oddziałom Armii Syberyjskiej admirała Kołczaka na Dalekim Wschodzie i w 1920 na Froncie Zachodnim przeciwko Polsce oraz w 1921 przeciwko oddziałom powstańczym. Po ukończeniu 2 piotrogradzkich kursów artyleryjskich został dowódcą baterii artylerii 5 Dywizjonu Artylerii Ciężkiej. Pod koniec maja 1920 objął funkcję zastępcy dowódcy baterii, zaś w połowie czerwca tego roku szefa łączności dywizjonu. Od początku listopada ponownie był zastępcą dowódcy baterii. W połowie czerwca 1921 objął dowództwo baterii artylerii Mieszanego Dywizjonu Haubic 5 Saratowskiej Dywizji Strzeleckiej. Od lipca tego roku pełnił analogiczną funkcję w 3 Dywizjonie Artylerii Lekkiej. Na początku stycznia 1922 został zastępcą dowódcy dywizjonu. Od końca grudnia tego roku pełnił funkcję instruktora, zaś od początku stycznia 1924 agitatora oświatowego w oddziale politycznym. Na początku lipca tego roku został komisarzem wojskowym w Samodzielnym Dywizjonie Artylerii Twierdzy Szlisselburg. W połowie września 1930 ukończył studia na wydziale chemicznym Akademii Wojskowo-Technicznej im. F. E. Dzierżyńskiego, po czym jako inżynier – chemik pozostał w Akademii na stanowisku szefa oddziału szkoleniowo-laboratoryjnego wydziału chemicznego.