Aleksandr Ignatjewicz Tawancew, ros. Александр Игнатьевич Таванцев (ur. 27 grudnia 1899 r. we wsi Krasiłowka pod Czernihowem, zm. ?) – radziecki wojskowy (pułkownik), propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, szef, a następnie zastępca szefa oddziału przygotowania bojowego sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej.
W 1919 r. został zmobilizowany do wojsk Białych na Syberii jako młodszy oficer. Jesienią 1919 r. zdezerterował na stronę bolszewików. Od pocz. grudnia tego roku służył w 1 Semipałatyńskim Pułku Partyzanckim. Od poł. września 1920 r. był starsziną 22 Turkiestańskiego Pułku Strzeleckiego. Na pocz. września 1924 r. ukończył 4 taszkiencką szkołę wojskową im. W. I. Lenina, po czym objął dowództwo plutonu 12 Turkiestańskiego Pułku Strzeleckiego. Na pocz. marca 1925 r. został dowódcą kompanii pułku. Na pocz. kwietnia 1930 r. objął dodatkowo funkcję oficera politycznego kompanii. Od pocz. listopada tego roku dowodził 29 Pułkiem Strzeleckim. Na pocz. czerwca 1931 r. ukończył wyższe kursy strzelecko-taktyczne kadry dowódczej Armii Czerwonej. Następnie został dowódcą batalionu 51 Iwano-Wozniesienskiego Pułku Strzeleckiego. W 1936 r. awansował do stopnia majora. Od końca listopada 1938 r. był zastępcą dowódcy 50 Pułku Strzeleckiego. W poł. sierpnia 1939 r.