Był burmistrzem Starego Konstantynowa w okresie 18 lutego – 30 czerwca 1920 roku.
W dwudziestoleciu międzywojennym od 1923 roku był członkiem Wydziału Powiatowego w Krzemieńcu, gdzie również założył fabrykę wyrobów spirytusowych, od 1926 roku był radnym Krzemieńca, od 1927 roku – prezesem Rady Nadzorczej Komunalnych Kas Oszczędności (KKO) powiatu krzemienieckiego, prezesem komitetu powiatowego LOPP w latach 1924–1929, wiceprezesem Związku Towarzystw Spółdzielczych powiatu krzemienieckiego (od 1927 roku), prezesem Rady Nadzorczej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej w Krzemieńcu i Związku Kółek Rolniczych w powiecie krzemienieckim (od 1928 roku), prezesem Rady Nadzorczej Banku Rolniczego w Krzemieńcu (od kwietnia 1930 roku), członkiem Wojewódzkiej Rady Samorządowej, zarządu Związku Powiatów RP, zarządu Związku KKO w Warszawie, Rady Nadzorczej Polskiego Banku Komunalnego, Rady Związku Spółdzielni Rolniczych w Warszawie, radcą Wołyńskiej Izby Rolniczej, członkiem Kuratorium Liceum Krzemienieckiego, od grudnia 1930 roku – członkiem Wojewódzkiej Komisji Opieki Społecznej, w 1934 roku i ponownie w 1937 roku był członkiem Rady Powiatowej Związku Straży Pożarnych w Krzemieńcu, w 1935 roku został mianowany z ramienia Zarządu Głównego Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich delegatem na Wołyń, organizował Koła tego Towarzystwa na Wołyniu.