Miasto Kazimierzowskie – dzielnica Radomia.
Od północy, południa i wschodu graniczy ze Śródmieściem, a od zachodu ze Starym Miastem. Jedna z najstarszych części Radomia. Główną ulicą dzielnicy jest Rwańska, a głównym placem Rynek.
Historia thumb|left|Plan Nowego Radomia z XVIII w. thumb|left|Tablica upamiętniająca uchwalenie Konstytucji Nihil Novi na murach Domu Wielkiego Zamku Królewskiego thumb|left|Ulica Rwańska ok. 1900 roku thumb|left|Odsłonięcie Pomnika Czynu Legionów w 1930 roku thumb|left|Brama Getta. Widok z ul. Wałowej w kierunku pl. Kazimierza Wielkiego thumb|left|Zrewitalizowany Dom Starościński przy ul. Grodzkiej thumb|left|Nowa zabudowa przy ulicach Grodzkiej, Małej i Wałowej
Okres przedrozbiorowy Powstanie Nowego Radomia, tzw. Miasta Kazimierzowskiego, związane jest z panowaniem Kazimierza Wielkiego. W związku ze zniszczeniem Starego Radomia, prawdopodobnie podczas jednego z najazdów litewskich, władca ten dokonał w 1350 lub 1351 roku lokacji Nowego Miasta na prawie średzkim. Budowa Nowego Radomia miała na celu militarne wzmocnienie kraju – radomska twierdza była najbardziej wysuniętym na północ punktem obronnym Sandomierszczyzny. Zasadźcą Nowego Radomia był Konrad z Warszawy, któremu sprzedano wójtostwo Starego Radomia.