Józef Kozłowski (ur. w Żytomierzu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Stanisława i Jadwigi z Puciłowskich urodzony 18 kwietnia 1892 w Żytomierzu. Ukończył gimnazjum w Żytomierzu i kursy rolnicze w Kijowie. Od 1914 służył w armii rosyjskiej. W 1917 zgłosił się do I Korpusu Polskiego w Rosji, przydzielony do 12 pułku strzelców polskich. Był członkiem POW w Żytomierzu.
Po odzyskaniu niepodległości i powrocie do kraju w 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do 21 pułku piechoty, w szeregach którego walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, ranny pod Duniłowiczami.
W 1922 został przeniesiony do rezerwy i zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwowych piechoty. W 1934 pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Równe i posiadał przydział mobilizacyjny do 45 pułku piechoty. Na kapitana rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 37. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Po przejściu do rezerwy mieszkał we wsi Kurhany, pow. ostrogski, jako osadnik wojskowy. Był komendantem rejonowym Związku Rezerwistów w Zdołbunowie i prezesem Kółka Rolniczego.