Rotyzacja () – zjawisko w języku angielskim, polegające na utrzymywaniu głoski r przed innymi spółgłoskami. W dialektach z rotyzacją wymawia się dźwięk /ɹ/ (angielskie R) w niemal wszystkich pozycjach słowa, np. w wyrazach takich jak hard i butter. W dialektach bez rotyzacji wymawia się go, tylko jeżeli znajduje się przed samogłoską, np. carry, throne.
Brak rotyzacji występuje w Anglii, Walii, Australii, Nowej Zelandii, w niektórych regionach USA, a także w wielu innych miejscach.
Rozwój nierotycznych form wymowy thumb|left|Na tej mapie czerwone obszary wskazują miejsca, gdzie wymowa w okolicach wiejskich była rotyzowana w latach 50. XX wieku. Mapa na podstawie H. Orton et al., Survey of English Dialects (1962–71). Niektóre obszary z częściową rotyzacją nie są zaznaczone na tej mapie thumb|Czerwone obszary wskazują miejsca, gdzie angielskie dialekty z późnych lat XX wieku były rotyczne. Mapa na podstawie P. Trudgill, The Dialects of England. Najwcześniejsze ślady zatracania w języku angielskim można znaleźć zaraz przed w pisowni sprzed połowy XV wieku. Oxford English Dictionary podaje bace, dla wcześniejszego barse (dzisiejsza pisownia to bass) oraz passel, dla dawnego parcel. Utrata dźwięku w wymowie najwyraźniej szybko się rozprzestrzeniła w południowej Anglii w XVIII wieku.