Zygmunt Konstanty Sioda (ur. 18 lutego 1889 w Zelle koło Berlina, zm. 30 października 1944 w obozie koncentracyjnym Gross Rosen) – polski adwokat, działacz społeczny, poseł na Sejm IV kadencji (1935–1938) w II Rzeczypospolitej, członek Zarządu Głównego Związku Weteranów Powstań Narodowych R.P. 14/19Rocznik Związku Weteranów Powstań Narodowych R. P. 1914/19 w Poznaniu Cz.2: Sprawozdanie Zarządu Głównego Związku Weteranów Powstań Narodowych R. P. 1914/19 za rok 1935, s. 167..
Życiorys Ukończył, zdając maturę w 1907 roku, Gimnazjum im. św. Marii Magdaleny w Poznaniu, następnie studiował prawo na uniwersytetach w Genewie, Paryżu i we Wrocławiu, gdzie zdał egzamin referendarski w 1910 roku.
Od 1910 do 1914 roku pracował jako referendarz w sądach w Dorum, Lüneburgu i Wrocławiu.
W latach 1912–1913 odbył służbę wojskową, a w latach 1914–1918 walczył w armii niemieckiej na frontach francuskim, rosyjskim i włoskim. W 1917 roku został dowódcą baterii.
W 1919 roku wziął udział w powstaniu wielkopolskim, walcząc w rejonie Bydgoszczy. W latach 1920–1922 służył w sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu Poznań, najpierw jako szef uzbrojenia, następnie zastępca szefa artylerii. Został przeniesiony do rezerwy w 1922 roku w stopniu podpułkownika.